தமிழ் மொழி
தமிழ் உலகின் தொன்மை வாய்ந்ததும், தொடர்ச்சியாக உயிருடன் திகழும் மொழிகளுள் ஒன்றாகும்.
இது வெறும் தொடர்பாடல் மொழி மட்டுமல்ல; அது ஒரு நாகரிகம், பண்பாடு, வரலாறு மற்றும் அடையாளத்தின் உயிர்மூலம் ஆகும். இந்திய அரசால் 2004 ஆம் ஆண்டு “செம்மொழி” (Classical Language) என அதிகாரப்பூர்வமாக அறிவிக்கப்பட்டது.
இது வெறும் தொடர்பாடல் மொழி மட்டுமல்ல; அது ஒரு நாகரிகம், பண்பாடு, வரலாறு மற்றும் அடையாளத்தின் உயிர்மூலம் ஆகும். இந்திய அரசால் 2004 ஆம் ஆண்டு “செம்மொழி” (Classical Language) என அதிகாரப்பூர்வமாக அறிவிக்கப்பட்டது.
தொன்மை மற்றும் பாரம்பரியம்
தமிழ் மொழிக்கு இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கும் மேலான ஆவணப்படுத்தப்பட்ட வரலாறு உண்டு. தமிழி கல்வெட்டுகள் மற்றும் சங்க இலக்கியங்கள் அதன் தொன்மையையும் செழுமையையும் வெளிப்படுத்துகின்றன. காலம் கடந்தும் அதன் அடிப்படைச் செம்மையை காத்து, இன்றளவும் பேசப்பட்டு வரும் உயிர்மொழியாக தமிழ் திகழ்கிறது.
இலக்கியச் செழிப்பு
தமிழ் இலக்கியம் உலகின் மிகச் செழுமையானவற்றில் ஒன்றாகும்:
> சங்க இலக்கியம் – காதல், வீரியம், சமூக வாழ்வியல்
> சிறப்புக் காவியங்கள் – திருக்குறள், சிலப்பதிகாரம், மணிமேகலை
> பக்தி இலக்கியம் – தேவாரம், நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்தம்
> நவீன இலக்கியம் – கவிதை, நாவல், கட்டுரை
இவை அனைத்தும் அறம், வாழ்க்கை, தத்துவம், கலை ஆகியவற்றை ஒருங்கிணைக்கின்றன.
உலகளாவிய பரவல்
தமிழ் உலகம் முழுவதும் 8 கோடிக்கும் மேலான மக்களால் பேசப்படுகிறது:
1. இந்தியா (தமிழ்நாடு)
2. இலங்கை
3. சிங்கப்பூர், மலேசியா
4. ஐரோப்பா, அமெரிக்கா, மத்திய கிழக்கு நாடுகள்
தமிழ் ஒரு அதிகாரப்பூர்வ மொழியாகவும் பல நாடுகளில் அங்கீகரிக்கப்பட்டுள்ளது.
பண்பாட்டு இணைப்பு
தமிழ் மொழி ஆழமாக இணைந்துள்ளது:
🎶 இசை மற்றும் நாட்டியம் (பரதநாட்டியம்)
🏛 கோயில் கட்டிடக்கலை மற்றும் சடங்குகள்
🌾 திருவிழாக்கள் (பொங்கல்)
🌿 மரபியல் அறிவு (சித்த மருத்துவம், வேளாண்மை)
தமிழ் என்பது வாழ்க்கையும் பண்பாடும் ஒன்றிணைந்த மொழி ஆகும்.
செம்மொழி தகுதி – என்ன?
1. தொன்மை (Antiquity)
மொழிக்கு ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகள் பழமை வாய்ந்த வரலாறு இருக்க வேண்டும்.
2. செம்மையான இலக்கிய மரபு
பழமையான, உயர்தரமான, சுயாதீனமான இலக்கியப் படைப்புகள் நிறைந்து இருக்க வேண்டும்.
(எ.கா., சங்க இலக்கியங்கள்)
3. சொந்த மொழி மரபு
மற்ற மொழிகளின் தாக்கம் இல்லாமல், தனித்துவமான மொழி அமைப்பும் வளர்ச்சியும் இருக்க வேண்டும்.
4. தொடர்ச்சியான பயன்பாடு
மொழி பழமையில் மட்டுமல்லாமல், காலந்தோறும் பயன்பாட்டில் இருந்து வளர்ந்து இருக்க வேண்டும்.
தமிழ் மொழி வரலாற்று காலக்கோடு
கி.பி. 300 - 700
சங்க மருவிய காலம்/பல்லவர் காலம்
(சங்க மருவிய காலம்/பல்லவர் காலம்): திருக்குறள், சிலப்பதிகாரம், மணிமேகலை, பக்தி இலக்கியங்கள் (தேவாரம், திவ்ய பிரபந்தம்) காலம்.
கி.பி. 700 - 1600
நடுத்தமிழ் காலம்
(நடுத்தமிழ் காலம்): வட்டெழுத்து முறை பயன்பாடு, பாலி/சமஸ்கிருத சொற்கள் ஊடுருவல், கம்பராமாயணம், பெரியபுராணம் போன்றவை எழுதப்பட்டன.
கி.பி. 1600 - இன்று வரை
இக்காலத்தமிழ்
(இக்காலத்தமிழ்): அச்சு இயந்திரத்தின் வருகை, உரைநடை வளர்ச்சி, பாரதியார், பாரதிதாசன் போன்றோரின் நவீன இலக்கியங்கள், தூய தமிழ் இயக்கம்.
கி..மு. 5000 – 3000
முன்தமிழ்
தென்னிந்தியாவில் கற்கால- இரும்பு மற்றும் செம்புக்கால கலாச்சாரம்.
கி.மு. 600 - 300
பழந்தமிழ் - தொடக்கம்
(பழந்தமிழ் - தொடக்கம்): தமிழி எழுத்து வடிவில் பாறைகள் மற்றும் பானை ஓடுகளில் கல்வெட்டுகள். கீழடி அகழ்வாராய்ச்சி, 2500 ஆண்டுகளுக்கு முந்தைய எழுத்தறிவு பெற்ற நாகரிகத்தை உறுதிப்படுத்துகிறது.
கி.மு. 300 - கி.பி. 300
சங்க காலம்
(சங்க காலம்): சங்க இலக்கியங்கள் (பத்துப்பாட்டு, எட்டுத்தொகை) உருவாக்கம். தொல்காப்பியம் இலக்கணம் எழுதப்பட்டது.